Wanneer ik met ouders in gesprek ga over wat in hun ouderschapsplan moet komen te staan, is, afhankelijk van de leeftijd van de kinderen, één van de onderwerpen (toekomstig) alcoholgebruik door hun kinderen.
Ik merk dan dat ouders daar vaak wel mee worstelen. De (medische) kennis van nu ten opzichte hun eigen jeugdervaring.
Vorige week las ik onderstaand artikel, waarvan ik denk dat het ouders inzicht kan geven en kan helpen bij het oplossen of reguleren van dit mogelijk dilemma.
Julius wil op z’n 16e alcohol drinken: ’Ben ik hypocriet als ik het mijn zoon verbied?’
Mirjam Kneppel 04-12-2024, 08:30 in Columns & Opinie De Telegraaf
Als ouder van een tiener sta je vaak voor dilemma’s waar geen pasklaar antwoord op is. Een van die vraagstukken is het omgaan met alcohol. Mijn zoon Julius, 14 jaar oud, gaat regelmatig op vrijdagavond naar vrienden. Het zijn gezellige avonden, maar sommige van zijn vrienden drinken alcohol. En dat roept bij mij een heleboel vragen op. Hoe ga ik hiermee om? Moet ik streng of juist wat losser? Wat is wijsheid?
Als ik terugdenk aan mijn eigen jeugd, dronk ik rond mijn vijftiende ook wel eens een biertje. Maakt dat mij nu hypocriet als ik het mijn zoon verbied? Feit is dat we tegenwoordig meer weten over de schadelijke effecten van alcohol, vooral op de hersenen die bij jongeren nog volop in ontwikkeling zijn. Experts, zoals professor Eric Scheder, benadrukken dat keer op keer. Toch blijft het lastig: je wilt je kind beschermen zonder een strenge ouder te zijn waar stiekem gedrag door wordt uitgelokt.
Open gesprek
Gelukkig is Julius open over wat er speelt. Hij geeft toe dat er in zijn vriendengroep af en toe alcohol gedronken wordt, maar hij voelt zelf (nog) geen behoefte om mee te doen. Dat is een opluchting, al weet ik dat die situatie niet vanzelfsprekend blijft. Laatst vroeg hij mij en mijn man: „Wanneer vinden jullie dat ik mag drinken?”
Dat was een moment waarop we als ouders even stilvielen. We hadden dit samen nog niet besproken, dus kaatste ik de vraag terug: „Wat vind jíj een redelijke leeftijd?” Julius dacht na en zei: „Rond mijn 16e.” Mijn reactie: „Ik dacht meer aan 18, dat is namelijk de wettelijke leeftijd.”
Zijn antwoord? „Haha..Dat doet niemand en jij zelf ook niet.” En daar had hij een punt.
De eerste proefervaring
Toen hij vroeg of hij alcohol mocht proeven, wilde ik geen harde nee zeggen, maar ook niet direct toestemming geven. We besloten een middenweg te kiezen: een 0% biertje. Ik zag gelijk hoe alcohol en imago bij jongeren samenhangen; hij ging ineens stoer lopen met dat flesje in zijn hand. Julius vond het eerst „best lekker”, maar na een paar slokken gaf hij toe dat het toch niet zijn ding was. Hij zette het flesje weg en ging verder met zijn avond. Ik voelde een mix van trots en opluchting. Niet alleen omdat hij eerlijk was, maar ook omdat we als gezin een open en respectvol gesprek hadden gevoerd.
Deze ervaring heeft me laten inzien hoe belangrijk het is om met jongeren over alcohol te praten, zonder direct te oordelen of strenge regels op te leggen. Open communicatie kan voorkomen dat ze dingen achter je rug om doen. Al weet je het natuurlijk nooit zeker. Het draait niet alleen om wanneer ze beginnen met drinken, maar vooral om hoe we hen leren hier verstandig mee om te gaan.
Voor nu voelt het alsof we samen een goede balans hebben gevonden. Ik weet dat dit onderwerp blijft terugkomen, maar ik hoop dat we de basis hebben gelegd voor een omgang met alcohol.
Misschien moet de focus niet zozeer liggen op de vraag wanneer ze mogen beginnen met drinken, maar eerder op hoe we hen leren om er verstandig mee om te gaan. Voorlopig ben ik blij met hoe we dit hebben aangepakt – de verbinding zoeken.